ภาค 15: วันที่ 5

posted on 26 Apr 2014 16:03 by psych-ward-girl in psychward

18 เมษายน 2557                                                             วันที่ 5

วันนี้ตื่นมาเพราะพยาบาลมาปลุกให้ไปคุยกับทีมแพทย์รักษา

ชั้นมุดออกมาจากผ้าห่ม ขอพยาบาลไปล้างหน้า แปรงฟันก่อนได้มั้ย

พยาบาลบอกคุณหมอรออยู่ค่ะ ดีที่ห้องทีวีมีอ่างล้างหน้า

ชั้นเลยล้างหน้า บ้วนปาก เดินเข้าไปพบทีมแพทย์ผู้รักษา

--------------------         

หมอที่สัมภาษณ์ก็ให้ชั้นเล่าคร่าวๆ เกี่ยวกับอาการ

และต้องการให้ทีมหมอช่วยเรื่องอะไร

ชั้นเลยบอกว่า เมื่อหลายปีมาแล้ว

ชั้นเป็นโรคซึมเศร้า และได้ต่อสู้กับมันมานับครั้งไม่ถ้วน

จนในที่สุด

ชั้นก็รู้วิธีรับมือกับมันได้ดีกว่าแต่ก่อน

ต่อมา

ชั้นเกิดอาการไฮโปแมเนียขึ้นมาและชั้นก็ได้เรียนรู้วิธีรับมือกับมันได้

ต่อมา

มันก็ยากขึ้น เพราะทั้งสองอย่างนี้ผลัดกันมาเยี่ยม

สลับกันไปมาอย่างรวดเร็ว

จนยากที่ชั้นจะรับมือกับศึกทั้งสองด้านได้

การมีอารมณ์สุดขั้วหลายอย่างในวันเดียวนี่ชั้นยังปรับตัวกับมันไม่ได้

ชั้นต้องการมาปรับยาให้การนอนดีขึ้น

ซึ่งสภาพแวดล้อมของชั้นตอนนี้มันสุดๆ แล้ว

มันเป็นขั้นปราบเซียนเลยทีเดียว

หมอเองยังเห็นใจชั้นและบอกว่าแบบนี้กลับไปนอนบ้านดีกว่ามั้ย

ชั้นตอบว่า ช้าก่อน แม่นาง 

การปรับยาในตอนนี้มันยังไม่เป็นการวัดอะไรได้

และชั้นยังต้องเรียนรู้วิธีที่จะรับมือกับการแกว่งสุดขั้วขนาดนี้

เพราะถ้าเราไม่เข้าใจตัวเอง แล้วจะอธิบายตัวเองให้คนอื่นเข้าใจเราได้ยังไง

หมอก็บอกว่างั้นรอดูอาการสักระยะ

ถ้าการนอนดีเป็นปกติคงจะได้กลับบ้านเร็วๆ นี้

(ชั้นสบตากับหมอ ราวกับรู้กันว่า ที่นี่ตอนกลางคืนมันก็เหมือนอยู่ในหนังสยองขวัญดีๆ นี่เอง)

----------------------------------------------------------         

หลังจากคุยกับหมอแล้ว ชั้นคิดจะกลับไปนอนต่อ

แต่พยาบาลก็เรียกไปกินยาหลังอาหาร (ที่ไม่ได้กินอีกแล้ว)

พอจะไปนอนในห้องทีวีกับพี่โอ๋ ชั้นห่อตัว ยังไม่ทันหลับ

พี่โอ๋ก็กรนซะแล้ว

ชั้นเลยหอบผ้าห่ม หมอน กลับไปนอนห้องตัวเอง

เปิดประตูเข้าไป มีกลิ่นฉี่, อึ ของคุณยาย (ยังกะนอนในห้องส้วม)

จะว่าไปก็น่าสงสารแกนะ อยู่มาตั้งหลายวันไม่เห็นมีใครมาเยี่ยมเลย

ลูกกหลานคงกะเอามาทิ้งเลยมั้ง

ถ้าแกไม่หลับอยู่ ก็จะเป็นป้อนข้าว

แต่งตัวให้ตุ๊กตาหมีที่แกกอดไว้ตลอดเวลา

หรือไม่ก็อยู่ดีๆ แกก็ถอดเสื้อผ้า (บางทีแกก็ใส่เสื้อกล้ามเหมือนเด็กสาวๆ น่ะ)

พูดจาไม่รู้เรื่อง

แต่ด้วยความที่ชั้นนอนไม่พอมาหลายคืน

เลยทำใจมาเดินมานอนเตียงริมหน้าต่างของชั้น

แสงแดดส่องจ้า แต่ถ้านอนคลุมโปงก็ไม่มีผลอะไร

พอห่อตัวเสร็จ มองเพดาน เห็นไฟเปิดอยู่ เลยลุกไปปิดไฟหน้าห้อง

กลับมาห่อตัวเองเสร็จ เอาผ้าขนหนูมาปิดตาอีกชั้นเตรียมตัวหลับเต็มที่

----------------------------------------------------

สักพักมีคนมาสะกิด ตกใจสะดุ้งโหยง

เพราะคิดว่าอยู่ในหนังสยองขวัญ

โผล่ออกมาเป็นพ่อกับแม่น่ะเอง

แม่เอาผ้านวมมาให้ คุยได้แป๊บเดียว

พ่อก็บอกว่าต้องรีบกลับเพราะจอดรถไว้ กลัวโดนล็อคล้อ

เลยให้แม่นั่งคุยกะชั้นต่อ ส่วนพ่อไปเฝ้ารถไว้

ชั้นเล่นเฟส ตอบเพื่อนได้ 2-3 คน ฟังเพลง 2-3 เพลง

ค่อยอารมณ์ดีขึ้นหน่อย

----------------------------------------------------         

เออ ลืมเล่าไป วันนี้จีได้ออกจากรพ.แล้ว

ออมเขียนเฟสกลุ่มที่ออมเป็นสมาชิก

และบล็อคให้ไปตามอ่านตอนจบของภาค 15 ได้

---------------------------------------------------         

เออ ลืมอีกเรื่อง

ชั้นเก็บเอาเรื่องปฏิบัติธรรมมาพิจารณา

และสนใจอยากลองดูบ้าง

แม่เองก็สนใจ บอกว่าอยากไปเหมือนกัน

ชั้นเลยเอาเรื่องนี้ไปปรึกษาหมอ หมอเห็นดีด้วย

และแนะนำวัดที่หมอเคยไปมา และบอกว่า search ดูได้

มันมีหลายแบบให้เลือกตามสะดวก

---------------------------------------------------         

คืนนี้ชั้นตัดสินใจนอนห้องตัวเอง

ขอลองเสี่ยงกับคุณยายดีกว่าเสียงกรนทั้งคืน

พี่โอ๋ดูไม่ค่อยพอใจนัก บอกว่า

แหม พอจีไปแล้วก็ไม่นอนด้วยกันเลยนะ

ชั้นเลยตอบว่า ก็พี่โอ๋นอนกรนหนูก็นอนไม่ได้ นอนไม่ได้ก็กำเริบอีก

แกยังแถต่อว่า จีไม่เคยว่าแกกรนเลยนะ

ชั้นบอก จีไม่ได้บอกไม่ได้แปลว่าไม่ได้กรน

ส่วนหนูได้ยินพี่กรน แล้วหนูเลยบอกพี่ ไม่ได้ย้ายหนี หรือโกรธ

แค่นอนไม่ได้

ถ้าพี่นอนไม่กรนหนูก็นอนเป็นเพื่อนพี่อยู่แล้ว

-------------------------------------------------        

มีลูกคนทำความสะอาดมาชวนเล่นเกมเศรษฐี ไปและ

บาย

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

อ่านเพลินเชียวครับ...ประสบการณ์เหล่านี้  คนทั้วไปไม่ค่อยทราบครับ....

#2 By รุ่ง (58.10.83.248|58.10.83.248) on 2014-12-24 20:29

สู้ๆนะครับ

#1 By ราศีกุมภ์ on 2014-04-27 18:59